پله پله تا ملاقات خدا
همه عمر برندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
|
قناری من
چه سال هاست ترا که دیگر نیست امید بال گشودن در آبی آن دور مرا که بی قفس حتی تمام سال از این کوچه باغ می گذرم قناری من بخوان بخوان که مرا خود بهانه خواندن هاست زلانه سازی این مرغ در گذرگه باد و زنده رود که جاری است تا دل مرداب...
+ نوشته شده در سه شنبه دوم خرداد ۱۳۹۱ساعت 16 توسط الف.سعدی
|
|
درباره وبلاگ  معبد خورشید عشق
oghate sharee:
|
