امید که خداوند توفیق درک ماه رمضان را به تمامی مسلمین عطا بفرماید .
مطلبی در باره فلسفه روزه :فلسفه های متعددی برای روزه بیان شده است که همه انها صحیح است مثل ایه قران که می فرماید (لعل کم تتقون) شاید شما با تقوا شوید و
یا مثلا گرسنگی و تشنگی روزه شمارا به یاد گرسنگی و تشنگی قیامت بیندازد و با چشیدن گرسنگی و تشنگی باد گرسنگان و تشنه گان کنید
ویا این که روزه بگیرید تا سلا مت با شید .
و مطلب دیگری هم که فلسفه عرفانی روزه می باشد این است که :
انسان خلیفه خداوند برروی زمین است و خداوند اورا خلق کرد تا صفات خودرا در اینه وجود او متجلی کند وتنها موجودی که می تواند اینه تمام نمای صفات خداوند باشد انسان است
انسانها می توانند
رئوف
کریم
رحمن
رحیم
صانع
مصور
تواب
غفار
صبور مجید و… باشند
ولی خداوند را نامی هم هست که انسان ان نام را نمی تواند در خود تجلی دهد مگر این که روزه بگیرد و افطاری و طعام بدهد وان نام خداوند در جوشن کبیر امده است که :
( یامن یطعم ولا یطعم ) یعنی ای کسی که طعام نمی خورد و طعام میدهد(در جزء هفتم قرآن هم آمده)
وبرای همین بسیار تا کید شده که در ماه رمضان افتاری بدهید که بسیار ثواب دارد ولو به نصف دانه خرما باشد ، تا شماهم حد اقل به اندازه وسع خودتان مظهر این اسم از خداوند باشید
که : ای کسی که طعام نمی خورد و طعام می دهد.
منبع : دروس آقای صمدی آملی
+ نوشته شده در یکشنبه ششم شهریور ۱۳۹۰ساعت 12 توسط الف.سعدی
|
