اگر عشق نبود به کدامین بهانه ای می خندیدیم و می گریستیم؟ 

            کدام لحظه های ناب را اندیشه می کردیم؟ 

                    چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آوردیم؟ 

آری... 

                                         بی گمان پیشتر از اینها مرده بودیم اگر عشق نبود ! 

                                                                             « دکتر علی شریعتی »

 

شیعه امروز همان شیعه ای که پاک ترین و تند ترین ایمانها را به علی دارد‌ ، به علی عشق می ورزد.

حتی بر خلاف اسلام ، بر خلاف رضایت شخص علی او را بر مقام الهی می رسانند و علی اللهی و .... می شوند.

باز علی را تنها در یک چهره می بیند ، یک بعد علی را می شناسد و دیگر فضائل و ابعاد این روح چند بُعدی را نادیده می انگارد.

با آنها آشنا نیست و علی بیش از آنچه به شور اخلاص شیعه اش نیازمند باشد به این نیاز دارد که او را و تمام او را شیعه پاک اعتقادش بشناسد.

بی شک از عوام شیعه چنین انتظاری ندارد اما از خواصِ شیعه ، از آدم روشنفکر شیعه چنین توقعی دارد.

کسی که شیعه علی است باید او را در همه چهره هایش بشناسد....

<<دکتر علی شریعتی>>

(انسان بی خود ، ص ۴۱۵)

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم خرداد ۱۳۹۰ساعت 9  توسط الف.سعدی  |