روزی یکی از اساتید دانشگاه به دیدن استاد معرفت رفت و میان صحبتایش از او پرسید:
"
نشانه های انسانی که به دانش حقیقی دست یافته است چیست؟"

استاد گفت:

"پنج چیز:1-او از ناپاکی رهاست.2-در تمامی رویدادهای زندگی به طور قلبی آرامش دارد.3-از غرور رهاست.4-به اشراق رسیده است.5-مقدس  است."

آن فرد پرسید:"برای پیشرفت در راه کمال چه ویژگیهایی لازم است؟"

استاد پاسخ داد:

"متوجه باشید که همه چیز گذراست و عشقی برادرانه نسبت به همه داشته باشید."

مرد گفت:"راه رهایی کدام است؟"

استاد گفت:

"تعمق در سکوت،یاری و خدمت." 

مرد پرسید:"جوهره ی دین چیست؟"

مرد خدا گفت:

"خود را بشناس،درتمامی خلقت یک جان را ببین و نسبت به همه محبت داشته باش." 

مرد گفت:"راه شناختن خود چیست؟"

استاد گفت:

"برای شناختن خود،نام خود را از میان بردار!آنگاه خود را خواهی شناخت." 

مرد گفت:"برای آنکه حقیقت راهنمای زندگیم باشد چه باید بکنم؟"

استاد پاسخ داد:

"بیاموز در غبار فقر زندگی کنی.انسانیت،کلید حقیقت است."

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۹ساعت 4  توسط الف.سعدی  |