امروزه نسبت به هزاران سال پیش، به دعا کردن توجه بیشتری نشان داده می شود. چرا؟ چون دعا جایی است، که زندگی هست.
کشیشی از مراجع اش که مرد جوانی بود با مشکلی بزرگ، پرسید: آیا برای مشکلت دعا کردی؟ او با شگفتی پاسخ داد : دعا کردم؟ اکنون دیگر وقت دعا کردن نیست. وقت آن است که کاری انجام دهم!
دعا کردن، یعنی کاری انجام دادن. مهم ترین کاری که میتوانید پیش از هر چیزی برای مشکلتان انجام دهید. چرا؟ زیرا دعا کردن تنها عملی است که میتوانید برای ایجاد تغییرات انجام دهید. کاری از درون برای عملی در برون.
این مطلب حقیقت دارد زیرا کنش فیزیکی، جزئی ترین انرژی را آزاد می کند حال آن که کنش ذهنی و معنوی، قوی ترین انرژی را آزاد می کند.
دعا کردن نخست در مقطع ذهن و قوانین کنش ذهن جای میگیرد که همانا جهان تان را بنا می کند. دعا کردن شیوه اندیشه تان را تغییر می دهد، به این معنی که نخست فکرتان را عوض می کند، در نتیجه فکرتان آرام می شود، تعالی می یابد و شما را تغیییر می دهد. یکی از اهداف دعا کردن همین است. فکرتان را عوض می کند، در نتیجه جهانتان نیز تغییر می کند. اما دعا فراتر از این نیز می رود. در وصف( قدرت دعا ) دلیل دیگری نیز وجود دارد. دعا والاترین شکل انرژی جهان را آزاد می کند ،یعنی شما را به انرژی خداوند که همانا اصل و منشا شماست، متصل می کند. وقتی اینچنین شود دعا شما را به حرکت در می آورد!
چگونه؟ وقتی دعا می کنید، کوچکترین نیرو را به حرکت در می آورید. شما ارتعاش معنوی بالقوه ای را آزاد می کنید که به هیچ گونه دیگری آزاد نمی شود. با دعا کردن، انرژی خداوندی را که برای شما و از طریق شما کار می کند، در درون و پیرامونتان می گسترانید. شما نگرش، واکنش و نتایجی درست ایجاد می کنید. این دعای شماست که قدرت خداوندی را درک و آزاد می کند.
ممکن است شما نیروی دعا را احساس نکنید زیرا در بالاترین حد ارتعاش، بیش از آن حد معمول که انسان احساس کرده است، عمل می کند. در حقیقت دعا کردن نوعی انرژی آزاد می کند که معمولا آنقدر خوب و نیکوست که از نظر فیزیکی قابل ثبت نیست. با وجود این وقتی دعا می کنید از نظر ذهنی و معنوی گسترش می یابید. به این منظور که هشیاریتان آنچنان وسیع می گردد که جریان عظیم تری از انرژی الهی را که با دعا کردن ایجاد شده است، دریافت کند.
شخصی دانا و بصیر گفت:
"کسی که پس از دعا کردن احساس بهتر می یابد، دعایش اجابت خواهد شد"

(برگرفته از کتاب قدرت دعا. اثر: کاترین پاندر. ترجمه: گیتی خوشدل)

+ نوشته شده در  جمعه سی ام مرداد ۱۳۸۸ساعت 18  توسط الف.سعدی  |