خدایا، بنده ای دردآشنایم                               
به سر افتاده ای بی دست و پایم

ز غمها سینه ام دریاست، دریا                       
گواهم گریه های ِ های هایم

مرا در آتش عشقت بسوزان                               
مکن زین شعله ی سرکش رهایم

به آه در گلو بشکسته، سوگند                         
به سوز سینه های خسته، سوگند

به غم پرورده ی محنت نصیبی                           
که در خون جگر بنشسته، سوگند

مرا در بی کسی پیوسته کس باش                    
به وقت ناله ها فریاد رس باش

به آن بیماردار شب نخفته                                 
که ریزد اشک محنت تا سپیده

به آن طفل یتیم بی پناهی                              
که لبخند محبت را ندیده

بده دستی که دستی را بگیرم                          
ز خجلت پیش محتاجان نمیرم

قسم بر دستگاه کبریایی                               
قسم بر شوکت عرش خدایی

دورنگی را ز جان من جدا کن                             
دلم را با محبت آشنا کن

                                      آمین
+ نوشته شده در  چهارشنبه سی و یکم تیر ۱۳۸۸ساعت 9  توسط الف.سعدی  |