ای دل من گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمی پوشی به کام
                                              باده رنگین نمی نوشی ز جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که می باید تهی است
                        ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
                                          ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
                                                                ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
                        گر نکویی شیشه غم را به سنگ
                                              هفت رنگش میشود هفتاد رنگ

                                                                                    (فریدون مشیری)

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۸۸ساعت 15  توسط الف.سعدی  |